Marie Laurencin

Marie Laurencin (1883-1956) ging op haar achttiende naar Sèvres, waar zij les kreeg in het beschilderen van porselein. Daarna studeerde ze verder aan de Académie Humbert in Parijs, waar ze Braque leerde kennen, en via hem Picasso en de dichter Guillaume Apollinaire. Laurencin was de geliefde van Apollinaire, en werd beschouwd als de muze van de kubisten. Door haar contacten met de kring rond Picasso en Apollinaire en haar deelname aan discussies over kunst en kunsttheorie, maakte zij het ontstaan van het kubisme van dichtbij mee. Hoewel Laurencin de vormen in haar schilderijen – net als de kubisten – sterk vereenvoudigde en abstraheerde, koos zij verder echter voor een heel andere stijl. Ze schilderde voornamelijk elegante jonge vrouwen met afgeronde vormen en zachte schaduwen. Haar werk werd geëxposeerd op de Salon des Indépendants in 1907 en in de jaren daarna in belangrijke Parijse galeries. Vanaf de jaren twintig oogstte haar schilderkunst steeds meer aandacht en succes. Ze kreeg opdrachten voor portretten van mondaine Parijse vrouwen zoals Helena Rubinstein en Coco Chanel. Daarnaast schreef ze gedichten, ontwierp ze decors en kostuums voor theater en ballet en illustreerde ze diverse boeken.

Marie Laurencin, Réunion des Musées Nationaux